ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑ
To 1950 o εξερευνητής Alain Gheerbrant ξεκίνησε για μια ερευνητική αποστολή στον φυσικό περιβάλλοντα χώρο του ποταμού Ορινόκο και στην λεκάνη του Αμαζονίου.
Κουβαλούσε μαζί του μερικούς δίσκους
μουσικής ανάμεσα σε αυτούς και μια συμφωνία του W.A.Μozart . Σκόπευε
να τους παρουσιάσει στις διάφορες φυλές των Ινδιάνων που ήλπιζε
να γνωρίσει σε αυτά τα μέρη. Στο βιβλίο του «The
impossible adventure»μας ενημερώνει για την περίεργη αυτή
συνάντηση του Μozart με τους Ινδιάνους Maquiritare.
Στο βιβλίο υπάρχει µια εντυπωσιακή φωτογραφία µε µία λεζάντα από κάτω, που γράφει «ακούγοντας Mozart». Η φωτογραφία απαθανατίζει έναν άντρα τής φυλής µε κλειστά, σφιχτά µάτια και χαλαρό στόµα, σαν η επαφή του µε το ακρόαµα να είναι ένα ανάµεικτο συναίσθηµα οδύνης κι ευχαρίστησης πρωτόγνωρης.
"Τελειώνοντας
ο Diego το τραγούδι του βάλαμε
την συμφωνία του Μότσαρτ.
Αυτός ο
δίσκος άσκησε μια μαγική δύναμη πάνω σε όλους τους Ινδιάνους
Ανεξάρτητα
απο τους διάφορους δισταγμούς τους ακόμα και οι νέες γυναίκες δεν
μπορούσαν πλέον να αντισταθούν.
Ξεθάρρεψαν
αμέσως η μία μετά την άλλη και κάθισαν μαζί μας να ακούσουν.
Η μουσική του Μότσαρτ κατέχει μια
ακαθόριστη γοητεία, μια πάρα πολύ αληθινή έκφραση και επενεργεί
σαν ένα μυστηριώδες φίλτρο στο οποίο οι ινδιάνοι δεν μπορούσαν να
αντισταθούν.
Σε εκείνους αλλά και
σε μάς η μουσική αυτού του δίσκου είχε την ίδια επίδραση.
Χαλάρωνε το σώμα και η ψυχή μας ανέπνεε. Δεν είναι το είδος της μουσικής που εξαναγκάζει τους ανθρώπους να σιωπούν και να διερωτώνται μέσα τους ύστερα με ανασφάλεια με παγωμάρα και αβεβαιότητα. Ξεκλειδώνει όλες τα μυστικές σπηλιές της καρδιάς των όντων και είναι βάλσαμο.
Χαλάρωνε το σώμα και η ψυχή μας ανέπνεε. Δεν είναι το είδος της μουσικής που εξαναγκάζει τους ανθρώπους να σιωπούν και να διερωτώνται μέσα τους ύστερα με ανασφάλεια με παγωμάρα και αβεβαιότητα. Ξεκλειδώνει όλες τα μυστικές σπηλιές της καρδιάς των όντων και είναι βάλσαμο.
- Δεν ξέρω αν η μουσική
μπορεί πράγματι να θεωρείται ως μια παγκόσμια γλώσσα
όπως συνηθίζεται να λέγεται. - Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ ότι χάριν σε μια συμφωνία του Μότσαρτ καταφέραμε κάτω απο πολύ δύσκολες συνθήκες να γεφυρώσουμε ένα χάσµα που είχαν ανοίξει οι αιώνες εξέλιξης ανάµεσα σ’ εµάς τους “πολιτισµένους” λευκούς του 20ού αιώνα και σ’ αυτούς τους Maquiritare τής λίθινης εποχής.
Ο Mozart σήμαινε για τους Ινδιάνους κάτι
πολύ σημαντικό και προτιμάτο περισσότερο απ΄ότι ο Rameau ή η
στρατιωτική μουσική. Ο Alain Gheerbrant μετά απο καιρό ενημέρωσε τον
μουσικολόγο Jean-Victor
Hocquard ότι επρόκειτο για την συμφωνία Νο 26 του Μότσαρτ σε
MI ύφεση μείζωνα αρ.κτλ. KV 184. Ο Μότσαρτ είχε γράψει αυτό το έργο το
1774. Ο Alain είπε επίσης στον Jean ότι o σαμάνας μια φυλής των
Ινδιάνων αφού άκουσε την μουσική του Μότσαρτ ξαφνικά του είπε.
"Αφού και εσείς κατέχετε μια ιερή μουσική, τότε μπορώ να σας αποκαλύψω κάποια μυστικά."
Ο εξερευνητής τότε βρέθηκε στην πλεονεκτική θέση να ακούσει μια ιστορία που αφορούσε την καταγωγή και την έλευση των θεών που διαφορετικά δεν θα μπορούσε ποτέ να την γνωρίσει.
"Αφού και εσείς κατέχετε μια ιερή μουσική, τότε μπορώ να σας αποκαλύψω κάποια μυστικά."
Ο εξερευνητής τότε βρέθηκε στην πλεονεκτική θέση να ακούσει μια ιστορία που αφορούσε την καταγωγή και την έλευση των θεών που διαφορετικά δεν θα μπορούσε ποτέ να την γνωρίσει.
(1.) L'expedition Orenoque-Amazone by Alain Gheerbrant, collection "Folio", Gallimard, Paris 1980.
(2.) Mozart, l'amour, la mort by
Jean-Victor Hocquard, Librairie Seguier/Archimbaud, Paris
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
FORUM - ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ: Πραγματικά μια εντυπωσιακή πιστοποίηση της δύναμης της εμπνευσμένης μουσικής.
Η ποιοτική μουσικη μπορεί να κινείται μέσα στον χρόνο χωρίς τα στεγανά της επίκαιρης τοπικότητας
ΛΕΩΝ: Και εγώ νομίζω ότι αυτή η άμεση επίδραση ης αλήθειας της μουσικής του Μότσαρτ υπερβαίνει τις επιφάσεις των επικονωνιακών περιπλοκών και των περι της αλήθειας περιγραφών. Απλά ακροάζεσαι αυτήτην διαδρομή των ηχητικών μαρτυριών που η μία διαδέχεται την άλλη ως να ήταν λύσεις εξισώσεων που οδηγούν όλο και σε υψηλότερες αναγωγές ως να χρησιμοποιείς άλογους και υπερβατικούς αριθμούς που διατυπώνουν την μακρά ιστορία της ανθρωπότητας αλλά και της φύσης. Και έχουν πειραματικά αποδεδειγμένα θεραπευτικές ευεργετικές ιδιότητες. Πρόκειται για μια μη συνειδητοποιημένη χρήση των σχέσεων που διέπουν την χρυσή τομή.
ΝΙΚΟΣ: Ο Μότσαρτ ήξερε πράγματι να χειρίζεται αυτές τις λεπτότατες σχέσεις των ηχοχρωμάτων και τον πλούτο των αρμονικών σχέσεων των τόνων. Μεγάλο ρόλο παίζουν οι ρυθμικές ακολουθίες, οι συμμετρίες και ασυμμετρίες των αλυσιδώσεων των μουσικών ιδεών. Πρόκειται για ένα παράδειγμα κορύφωσης της μουσικής ιστορίας του ανθρώπινου πολιτισμού. Κάθε σχετική υπεραπλούστευση και ειδικότερα στις μέρες μας αποτελεί μάλλον έλλειψη γνώσης του ειδικού βάρους της μουσικής διαδικασίας και πραγμάτωσης.
ΠΗΝΕΛΟΠΗ: Πολύ ενδιαφέρον πράγματι. Θα απαντήσω σύντομα για τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες γράφτηκε αυτό το έργο μέσα στην εποχή του Μότσαρτ. Με ενδιαφέρει να εξετάσω κάποιες πτυχές που έχουν σχέση με την ανακύκληση και την ισχύ των ιστορικών συγκυριών.
ΜΑΡΙΟΣ: Αυτά θα πρέπει να τα ακούν κάποιοι ορεισίβιοι ειδικοί που ασχολούνται με τις ιδιαιτερότητες του φλοιού του ανθρώπινου εγκεφάλου. Η χρυσή τομή ήταν γνωστή ήδη και απο άλλες παραδόσεις μυστικής αριθμολογίας των πολυγώνων, την αραβοαιγυπτιακή, την φοινικική παράδοση, την παράδοση των νήσων της Πολυνησίας, των Μάγια, της Κίνας, των Σουμερίων κ.τ.λ..κ.τ.λ... Η αισθητική της εφαρμογή είχε προηγηθεί και από τις εφαρμογές του Φειδία στα αγάλματα στον Παρθενώνα της Αθηναϊκης Ακρόπολης και γενικά ήταν γνωστή εκείνη την εποχή. Υπάρχει μεγάλη βιβλιογραφία πάνω σε αυτές τις παραδόσεις, και πως ακόμα αυτές επηρέασαν και τους κλασσικούς συνθέτες. Είναι μάλλον αφελές ή άγνοια να θέλει να κλείσει κανείς αυτή την γνώση μόνο μέσα σε μια χρονική περίοδο, τόπο, ή πρόσωπο....Σημασία έχει πάντα ο τρόπος χρησιμοποίησης της.. Ε παιδιά περί τίνος μορφής άγνοιας πρόκειται; Διπλής ,Μεγίστης ή Σοφιστικής; Ας δούμε τις μορφές άγνοιας που περιγράφει ο Πλάτωνας ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
FORUM - ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ: Πραγματικά μια εντυπωσιακή πιστοποίηση της δύναμης της εμπνευσμένης μουσικής.
Η ποιοτική μουσικη μπορεί να κινείται μέσα στον χρόνο χωρίς τα στεγανά της επίκαιρης τοπικότητας
ΛΕΩΝ: Και εγώ νομίζω ότι αυτή η άμεση επίδραση ης αλήθειας της μουσικής του Μότσαρτ υπερβαίνει τις επιφάσεις των επικονωνιακών περιπλοκών και των περι της αλήθειας περιγραφών. Απλά ακροάζεσαι αυτήτην διαδρομή των ηχητικών μαρτυριών που η μία διαδέχεται την άλλη ως να ήταν λύσεις εξισώσεων που οδηγούν όλο και σε υψηλότερες αναγωγές ως να χρησιμοποιείς άλογους και υπερβατικούς αριθμούς που διατυπώνουν την μακρά ιστορία της ανθρωπότητας αλλά και της φύσης. Και έχουν πειραματικά αποδεδειγμένα θεραπευτικές ευεργετικές ιδιότητες. Πρόκειται για μια μη συνειδητοποιημένη χρήση των σχέσεων που διέπουν την χρυσή τομή.
ΝΙΚΟΣ: Ο Μότσαρτ ήξερε πράγματι να χειρίζεται αυτές τις λεπτότατες σχέσεις των ηχοχρωμάτων και τον πλούτο των αρμονικών σχέσεων των τόνων. Μεγάλο ρόλο παίζουν οι ρυθμικές ακολουθίες, οι συμμετρίες και ασυμμετρίες των αλυσιδώσεων των μουσικών ιδεών. Πρόκειται για ένα παράδειγμα κορύφωσης της μουσικής ιστορίας του ανθρώπινου πολιτισμού. Κάθε σχετική υπεραπλούστευση και ειδικότερα στις μέρες μας αποτελεί μάλλον έλλειψη γνώσης του ειδικού βάρους της μουσικής διαδικασίας και πραγμάτωσης.
ΠΗΝΕΛΟΠΗ: Πολύ ενδιαφέρον πράγματι. Θα απαντήσω σύντομα για τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες γράφτηκε αυτό το έργο μέσα στην εποχή του Μότσαρτ. Με ενδιαφέρει να εξετάσω κάποιες πτυχές που έχουν σχέση με την ανακύκληση και την ισχύ των ιστορικών συγκυριών.
ΜΑΡΙΟΣ: Αυτά θα πρέπει να τα ακούν κάποιοι ορεισίβιοι ειδικοί που ασχολούνται με τις ιδιαιτερότητες του φλοιού του ανθρώπινου εγκεφάλου. Η χρυσή τομή ήταν γνωστή ήδη και απο άλλες παραδόσεις μυστικής αριθμολογίας των πολυγώνων, την αραβοαιγυπτιακή, την φοινικική παράδοση, την παράδοση των νήσων της Πολυνησίας, των Μάγια, της Κίνας, των Σουμερίων κ.τ.λ..κ.τ.λ... Η αισθητική της εφαρμογή είχε προηγηθεί και από τις εφαρμογές του Φειδία στα αγάλματα στον Παρθενώνα της Αθηναϊκης Ακρόπολης και γενικά ήταν γνωστή εκείνη την εποχή. Υπάρχει μεγάλη βιβλιογραφία πάνω σε αυτές τις παραδόσεις, και πως ακόμα αυτές επηρέασαν και τους κλασσικούς συνθέτες. Είναι μάλλον αφελές ή άγνοια να θέλει να κλείσει κανείς αυτή την γνώση μόνο μέσα σε μια χρονική περίοδο, τόπο, ή πρόσωπο....Σημασία έχει πάντα ο τρόπος χρησιμοποίησης της.. Ε παιδιά περί τίνος μορφής άγνοιας πρόκειται; Διπλής ,Μεγίστης ή Σοφιστικής; Ας δούμε τις μορφές άγνοιας που περιγράφει ο Πλάτωνας ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ