ANAKOIΝΩΣΗ
ΜΑ ΦΥΣΙΚΑ ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ, ΕΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΟΠΩΣ Ο ΜΟΤΣΑΡΤ
ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ
Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
ΒΙΕΝΝΗΣ ΕΤΟΣ ΜΟΤΣΑΡΤ 2006 - ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ german version - english version
Peter Marboe, Γενικός Διευθύνων της εταιρείας Vienna Mozart Year Organisationsges.m.b.H.
Κάθε χρόνος είναι έτος του Μότσαρτ. Για αυτό δεν πραγματοποιήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2006 καμμία επίσημη έναρξη. Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό επίσης δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί καμμιά πομπώδης καταληκτήρια τελετή στις 31 Δεκεμβρίου. Πως θά έπρεπε άραγε λοιπόν να κλείσει το έτος Μότσαρτ;
Aδιαμφησβήτητα ο λόγος για τον οποίο μπορούμε νά είμαστε χαρούμενοι συνδέεται με το ότι μια απο τις μεγαλύτερες ιδιοφυίες της ανθρώπινης ιστορίας (όπως έγραψε ο Wolfgang Hildesheimer) έζησε στη Βιέννη δέκα χρόνια και δημιούργησε αριστουργηματικά έργα.
Το Βιεννέζικο Μοτσάρτειο έτος του 2006 όμως δεν θα έπρεπε να περιοριζόταν σε στενόμυαλους εορτασμούς της 250ης επετείου της γέννησης του Βόλφγκαγκ Aμαντέ που δεν θα εξασφάλιζαν μια ικανοποιητική κοινωνική αντανάκλαση. Πολύ περισσότερο ο εορτασμός αυτός, για μας, αφορούσε και σηματοδοτούσε μια νέα προσπάθεια που είχε ως αποστολή να πλησιάσουμε "το θαύμα" Μότσαρτ (Γκαίτε)) από πολλές διαφορετικές πλευρές (γωνίες εστίασης) και με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Συγχρόνως να μπορέσουμε έπειτα απο την προσέγγιση αυτού του θαύματος, με την βοήθειά του, να διερωτηθούμε στοχαστικά ιδιαίτερα, φυσικά, για την αξία και την θέση της μουσικής στην σημερινή κοινωνία μας.
Στις αρχές του έτους, λάβαμε πολλές δικαιολογημένες προειδοποιήσεις που προήλθαν από διάφορες κατευθύνσεις για τους πιθανούς κινδύνους ενός "overkill" που θα μπορούσε να συνδεθεί με έναν τέτοιου είδους εορτασμού, ενός επετειακού έτους. Επομένως, για αυτό τον λόγο, αποφύγαμε ό,τι θα μπορούσε προκαλέσει τέτοιου είδους υπερβολές. Δεν επιθυμούσαμε ένα έτος Μότσαρτ, που ξαφνικά θα εκινείτο ενάντια στο κοινό,
όπως ένας ληστής των δρόμων, που φωνάζει δυνατά "Amadeus!", με την απεγνωσμένη ελπίδα ότι αυτό θα έκανε τον καθένα να αγαπήσει τον Μότσαρτ. Aπο την πλευρά μας κανένα μεγάφωνο, καμμία επίσημη, καμμιά ενοχλητική διαφήμιση· θελήσαμε απλά να επικοινωνήσουμε - μεταφέροντας ένα μήνυμα ακόμα και εκεί όπου αυτό δεν θα μπορούσε να συνειδητοποιηθεί εύκολα - ότι η ζωή με τον Μότσαρτ- και με τη μουσική- είναι ομορφότερη απ'ότι να ζεί κανείς χωρίς αυτά τα αγαθά.
Περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι δέχτηκαν την πρόσκληση για να ενωθούν μαζί μας στον τριήμερο εορτασμό των γενεθλίων στο τέλος του Ιανουαρίου του 2006 ενώ πολλά άλλα εκατομμύρια ανθρώπων παρακολούθησαν μέσα απο τα μαζικά μέσα ενημέρωσης, απο το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, εκδηλώσεις που μεταδόθηκαν σε περισσότερες από 50 χώρες του κόσμου.
Απο τον Peter Sellars στο τέλος του έτους κλήθηκαν εδώ στη Βιέννη, καλλιτέχνες από όλες τις ηπείρους, για να έρθουν και να χτίσουν πνευματικές γέφυρες για τα έτη Μότσαρτ του μέλλοντος.
Εν τω μεταξύ πραγματοποιήθηκαν πολλές συναρπαστικές πρεμιέρες με έργα Μότσαρτ σε πολλούς οίκους οπερας, στις αίθουσες συναυλιών και στις εκκλησίες. Πραγματοποιήθηκαν επίσης περίπου 40 πρεμιέρες έργων σύγχρονης μουσικής, εκατοντάδες εκδηλώσεις σχολικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων και νεολαίας, φεστιβάλ ταινιών και θεάτρων, εντυπωσιακές εκθέσεις, ερευνητικά μουσικολογικά συμπόσια, γνωριμίες σε δημόσιους χώρους, περφόρμάνς χορού, και οάσεις Μότσαρτ. Όλα αυτά αναφέρθηκαν σε πάνω από 10.000 τεκμηριωμένα άρθρα παγκοσμίως. Όχι απλά γεγονότα "events", αλλά πολύ περισσότερο εμνπνευσμένες γνωριμίες που διαπνέονταν απο το πνεύμα του Μότσαρτ και απέδειξαν την διασύνδεσή μας με την πνευματικότητα του".
Αυτό κυρίως που μας απασχολούσε
ήταν η αποκλιμάκωση των επιφυλάξεων
και
των ανησυχιών προκειμένου να δημιουργηθούν και να διευκολυνθούν νέες
προσβάσεις.
Όχι με έναν "ιεραποστολικό"
ή πιεστικό τρόπο, αλλά ως μια ανανεούμενη νέα πρόσκληση της
ποιοτικής μουσικής στην κοινωνία μας, που θέλει να εξασφαλίσει μια
αξιοπρεπή θέση όπως πράγματι της αξίζει.
Ιδιαίτερα για μια πόλη όπως τη
Βιέννη,
που δημιούργησε επάξια τις δημοσιονομικές και οργανωτικές
προϋποθέσεις
για τον
προγραμματισμό και τη διεύθυνση αυτού του πολύ ειδικού έτους, αυτό το
κατόρθωμα θα μείνει για πάντα στην επικαιρότητα μαζί επίσης με την
ερώτηση μιας
οκτάχρονης- μαθήτριας του δημοτικού που ρωτούσε με αγωνία να μάθει "πού
είναι ο Μότσαρτ τώρα;"
"Ζούμε
σε μια δύσκολη εποχή αδελφέ," έγραψε ο Giorgio Strehler
(σε μια φανταστική του)
επιστολή προς τον Μότσαρτ, "αλλά επίσης χάριν εσάς, σας χρωστούμε
ότι
καταφέρνουμε να αποφύγουμε την απόγνωση!.
Και λόγω του ότι εμείς σας
προσεγγίζουμε, με το
καλύτερο
των δυνατοτήτων μας, θεωρούμε ότι είμαστε σε θέση να δεχτούμε τη ζωή
και να
παλέψουμε ο κάθε ένας απο εμάς με τον τρόπο του, για έναν καλύτερο
κόσμο". Χρειαζόμαστε τον Μότσαρτ
πολύ περισσότερο από ότι αυτός χρειάζεται
εμάς. Έτσι θα είναι πάντα
τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μας:
Στις θαυμάσιες καλλιτέχνιδες
και στους θαυμάσιους καλλιτέχνες, στους συνδιοργανωτές, στα
συνεργαζόμενα ιδρύματα και συλλόγους, στους χορηγούς, στους πολλούς και
απανταχού
αφιερωμένους ανθρώπους.
Σε αυτούς που συμμετείχαν και έδρασαν στα προγράμματα
σχολείων και
νεολαίας, στον
διευθυντή μας
Δρ. Franz Patay
και σε ολόκληρη την ομάδα του Έτους Mότσαρτ του 2006, τον
διαχειριστικό τομέα
(Mozarthaus
Vienna), τον Σύνδεσμο Σκηνών Βιέννης, τον τουρισμό της Βιέννης
και πολλούς, πολλούς άλλους...
Δεν μπορεί -
και δεν πρέπει - να υπάρξει αποχαιρετισμός
από το ΕΤΟΣ ΜΟΤΣΑΡΤ του 2006, διότι κάθε χρόνος
είναι ένα έτος Μότσαρτ. Ο Μartin Buber
μιά φορά ρωτήθηκε
εάν θα νικήσουν οι δυνάμεις της καταστροφής ή οι δυνάμεις της
διαφύλαξης
στον κόσμο μας;.
"Πώς μπορεί εσείς να ρωτάτε κάτι τέτοιο μας είπε; Τι
άλλο θα θέλατε;
Ο κόσμος έχει τον Μότσαρτ, ήταν
η αυθόρμητη απάντησή
του.....
Ο Μότσαρτ θα
είναι
πάντα "τρoφή για την ψυχή",
θα είναι πάντα μια αρχή που μας γεμίζει ελπίδα.
Και μάλιστα για πολύ καιρό μετά από αυτό το έτος ..
(c) Translation to greek from the german version by Greek
Mozart Society - Electronic Transcription: Januar 2007